аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова клераванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клерава́нне мн. клерава́нні |
| Родны каго? чаго? |
клерава́ння мн. клерава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
клерава́нню мн. клерава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
клерава́нне мн. клерава́нні |
| Творны кім? чым? |
клерава́ннем мн. клерава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
клерава́нні мн. клерава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
— Слухай, давай заўтра сустрэнемся, вып'ем вінца, пабалакаем…
— Ты ляснуўся? Давай сёння!
klieravannie — беларуская лацінка
Слова клераванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клераванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клерадэндрум + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клептама́нка (11)
(12) бункерава́нне ‹
› кле́р (4)
(11) букерава́нне ‹
› клерава́льны (11)
(11) халерава́нне ‹
› клерава́ць (9)
(13) агламерава́нне ‹
› клерадэ́ндрум (12)
(13) бесемерава́нне ‹
› кле́рк (5)
(11) фанерава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.