клумленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова клумленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	клумле́нне мн. клумле́нні
Родны каго? чаго?	клумле́ння мн. клумле́нняў
Давальны каму? чаму?	клумле́нню мн. клумле́нням
Вінавальны каго? што?	клумле́нне мн. клумле́нні
Творны кім? чым?	клумле́ннем мн. клумле́ннямі
Месны у кім? у чым?	клумле́нні мн. клумле́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Вам, жанчынам, добра! Захацела есці — пайшла і згатавала...

klumliennie — беларуская лацінка

Слова клумленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: