аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова клышка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клы́шка мн. клы́шкі |
| Родны каго? чаго? |
клы́шкі мн. клы́шак |
| Давальны каму? чаму? |
клы́шцы мн. клы́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
клы́шку мн. клы́шкі |
| Творны кім? чым? |
клы́шкай, клы́шкаю мн. клы́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
клы́шцы мн. клы́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
шаламіць — п'яніць, адурманьваць
Піва шаломіць стомленыя галовы, робіцца трохі весялей. (Якуб Колас)
— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.
klyška — беларуская лацінка
Слова клышка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клышка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клэб + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клыша́вы (7)
(7) галы́шка ‹
› клышано́гасць (12)
(7) малы́шка ‹
› клышано́гі (9)
(7) талы́шка ‹
› Клышэ́ўскі (9)
(6) слы́шка ‹
› клэ́б (4)
(7) булы́шка ‹
› клю́дзіць (8)
(5) мы́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.