аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова клюз
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клю́з мн. клю́зы |
| Родны каго? чаго? |
клю́за мн. клю́заў |
| Давальны каму? чаму? |
клю́зу мн. клю́зам |
| Вінавальны каго? што? |
клю́з мн. клю́зы |
| Творны кім? чым? |
клю́зам мн. клю́замі |
| Месны у кім? у чым? |
клю́зе мн. клю́зах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
kliuz — беларуская лацінка
Слова клюз (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клюз — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ключ + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Клышэ́ўскі (9)
(8) прафсаю́з ‹
› клэ́б (4)
(4) блю́з ‹
› клю́дзіць (8)
(13) ры́тм-энд-блю́з ‹
› клю́зны (6)
(4) шлю́з ‹
› клю́к (4)
(2) я́з ‹
› клюкава́ты (9)
(3) вя́з ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.