аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова клякотка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кляко́тка мн. кляко́ткі |
| Родны каго? чаго? |
кляко́ткі мн. кляко́так |
| Давальны каму? чаму? |
кляко́тцы мн. кляко́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
кляко́тку мн. кляко́ткі |
| Творны кім? чым? |
кляко́ткай, кляко́ткаю мн. кляко́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
кляко́тцы мн. кляко́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чапай сабаку, ён і гаўкаць не будзе.
Разумны чалавек усё жыццё вучыцца, а дурань і так усё ведае.
kliakotka — беларуская лацінка
Слова клякотка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клякотка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клякса + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кля́канне (8)
(8) ляско́тка ‹
› кля́каць (7)
(7) Чуко́тка ‹
› кля́кнуць (8)
(8) шчыко́тка ‹
› кляко́тны (8)
(7) пяко́тка ‹
› кля́кса (6)
(9) закало́тка ‹
› кля́м (4)
(10) падкало́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.