STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кляўза
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кля́ўза мн. кля́ўзы |
| Родны каго? чаго? |
кля́ўзы мн. кля́ўз |
| Давальны каму? чаму? |
кля́ўзе мн. кля́ўзам |
| Вінавальны каго? што? |
кля́ўзу мн. кля́ўзы |
| Творны кім? чым? |
кля́ўзай, кля́ўзаю мн. кля́ўзамі |
| Месны у кім? у чым? |
кля́ўзе мн. кля́ўзах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— Зося, чаму вы пачалі граць на піяніна?
— У мяне са скрыпкі піва падала…
kliaŭza — беларуская лацінка
Слова кляўза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кляўза — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кляўзнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клятча́ткавы (11)
(9) галамо́ўза ‹
› клятча́ты (8)
(5) рэ́ўза ‹
› кля́ты (5)
(5) рэ́ўза ‹
› кля́ўзнік (8)
(5) глы́за ‹
› кля́ўзніца (9)
(4) мы́за ‹
› кля́ўзніцкі (10)
(4) ры́за ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
