аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
кляцьба́ — назоўнік кля́штар — назоўнік
канцэпт

кляча

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кляча
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 кля́ча

мн.  кля́чы
Родны
каго? чаго?		 кля́чы

мн.  кля́ч
Давальны
каму? чаму?		 кля́чы

мн.  кля́чам
Вінавальны
каго? што?		 кля́чу

мн.  кля́ч
Творны
кім? чым?		 кля́чай, кля́чаю

мн.  кля́чамі
Месны
у кім? у чым?		 кля́чы

мн.  кля́чах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

Make Grand Duchy of Lithuania grand again.


kliača — беларуская лацінка

Слова кляча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік кляча — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кляштар + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› кля́цаць (7)

(14) нездавальня́юча ‹

› кля́цнуць (8)

(12) абагульняю́ча ‹

› кляцьба́ (7)

(13) падагульня́юча ‹

› кля́штар (7)

(6) бо́ляча ‹

› кля́штарны (9)

(6) спляча́ ‹

› кляшта́рскі (10)

(8) вараняча ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я працую дрэнна