Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

аксесуар, -а, мужчынскі род
  1. Прыналежнасць чаго-н.
  2. звычайна мн. (аксесуары, -аў). Пабочныя з'явы, дэталі, якія дапаўняюць што-н., ствараюць фон для галоўнага (у жывапісе, літаратуры, скульптуры). Яшчэ больш прасталінейна-алегарычныя фігуры Капіталу і Працы ў вершы «Два». Яны, праўда, дадзены з разнастайнымі аксесуарамі ў рэзкім кантрасце адзін аднаму, але проціпастаўляюцца тут не больш як «носьбіты» пэўных паняццяў. ← Н. Перкін. // Прадметы тэатральнага абсталявання; бутафорыя.
   [Фр. accessoire.]

❌

аксесуар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова аксесуар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аксесуа́р мн. аксесуа́ры
Родны каго? чаго?	аксесуа́ра мн. аксесуа́раў
Давальны каму? чаму?	аксесуа́ру мн. аксесуа́рам
Вінавальны каго? што?	аксесуа́р мн. аксесуа́ры
Творны кім? чым?	аксесуа́рам мн. аксесуа́рамі
Месны у кім? у чым?	аксесуа́ры мн. аксесуа́рах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Слова аксесуар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік аксесуар — у родным, давальным, творным і месным склоне

аксесуар

Навігатар

Мемчыкі