незаменная штука, закіньце ў закладкі:

праверка правапісу

ў
і
ко́ка — назоўнік ко́ка-ко́ла — назоўнік
канцэпт

кока

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кока
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ко́ка

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 ко́ка

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 ко́ку

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 ко́ка

мн.  —
Творны
кім? чым?		 ко́кам

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 ко́ку

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.


— Што ты за жонка? Я ад ранку галодны хаджу!
— Чаго ходзіш? Сядзь!

Каб не сядзець без грошай, я лёг.

koka — беларуская лацінка

Слова кока (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік кока — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кокабацыла + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ко́к (3)

(9) напаўво́ка ‹

› ко́к (3)

(4) до́ка ‹

› кок-сагы́з (9)

(6) лядо́ка ‹

› ко́ка-ко́ла (9)

(6) вало́ка ‹

› кокабацы́ла (10)

(8) павало́ка ‹

› ко́кавы (6)

(9) правало́ка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

рыбакі