Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ком, -а; мн. камы, -оў; мужчынскі род
  Круглаваты, звычайна зацвярдзелы кавалак якога-н. мяккага, рыхлага рэчыва. Ком цеста. Ком зямлі. ▪ Татам мы дапамагалі, Мы ў радочкі цэглу клалі, З гліны клеілі камы. ← Кастусь Кірэенка. // Пра што-н. скамечанае, скручанае. Ком паперы. ▪ Дана ўзяла посцілку, кажух, падушку, згарнула ўсё ў вялізны ком. ← Алесь Асіпенка.
  •••
  Ком у горле; ком падкаціўся (падступіў) да горла — пра спазмы ў горле пры адчуванні моцнай крыўды, радасці і пад.
  Першы блін комам — тое, што і першы блін камяком (гл. блін).

❌

ком

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ком
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ко́м мн. камы́
Родны каго? чаго?	ко́ма мн. камо́ў
Давальны каму? чаму?	ко́му мн. кама́м
Вінавальны каго? што?	ко́м мн. камы́
Творны кім? чым?	ко́мам мн. кама́мі
Месны у кім? у чым?	ко́ме мн. кама́х
Клічная форма	— мн. —

Слова ком (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ком — у родным, давальным, творным і месным склоне

ком

Навігатар

Мемчыкі