STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова конаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ко́наўка мн. ко́наўкі |
| Родны каго? чаго? |
ко́наўкі мн. ко́навак |
| Давальны каму? чаму? |
ко́наўцы мн. ко́наўкам |
| Вінавальны каго? што? |
ко́наўку мн. ко́наўкі |
| Творны кім? чым? |
ко́наўкай, ко́наўкаю мн. ко́наўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ко́наўцы мн. ко́наўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
КІНУЛА ДЗЕДУ МАНЕТ У КОНАЎКУ АКАЗАЛАСЯ ЁН КВАС ПІЎ
konaŭka — беларуская лацінка
Слова конаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік конаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кондар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› конарме́ец (9)
(9) малі́наўка ‹
› конарме́йскі (11)
(9) малі́наўка ‹
› кона́рмія (8)
(8) асі́наўка ‹
› ко́начны (7)
(9) лімо́наўка ‹
› Ко́нга (5)
(9) анто́наўка ‹
› ко́ндар (6)
(8) ва́пнаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).