Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 конь, каня; мн. коні (з лічэбнік 2, 3, 4 кані), -ей; мужчынскі род
  1. Буйная свойская аднакапытная жывёліна, якая выкарыстоўваецца для перавозкі людзей і грузаў, а таксама для верхавой язды. Запрагаць каня. Верхавы конь. Ехаць на кані. // Пакладаны самец гэтай жывёліны.
  2. Шахматная фігура з галавой каня. Хадзіць канём.
  3. Абабіты скурай брус на чатырох ножках для гімнастычных практыкаванняў. Практыкаванні на кані.
  •••
  Арабскі конь — адна з лепшых парод верхавых коней.
  Быў конь, ды з'ездзіўся — тое, што і была кабылка, ды з'ездзілася (гл. кабылка).
  На кані і пад канём — у самых разнастайных, прыемных і непрыемных сітуацыях (быць, пабываць і пад.).
  Ні па кані, ні па аглоблях — не так, як хацелася (выйшла, атрымалася і пад.).
  Па конях! — кавалерыйская каманда для пасадкі на коней.
  Траянскі конь — ашуканства, падманныя дзеянні (са старажытнагрэчаскага падання аб узяцці Троі з дапамогай вялікага драўлянага каня, у сярэдзіне якога былі схаваны воіны).
  Ход канём гл. ход.