Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

костка, -і, ДМ -тцы; Родны склон мн. -так; жаночы род
  1. размоўнае слова Тое, што і косць (у 1 знач.). Гунава пастукаў па стале сухімі кветкамі пальцаў. ← Эдуард Самуйлёнак.
  2. устарэлае Тое, што і косць (у 5 знач.). Шляхецкая костка. ▪ Ціха, хамская костка! — крыкнуў старшы жандар. ← Змітрок Бядуля.
  •••
  Белая костка (устарэлае) — тое, што і белая косць (гл. косць).
  Чорная костка (устарэлае) — тое, што і чорная косць (гл. косць).
  Як костка ў горле — тое, што і я к косць у горле (гл. косць).

❌

костка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова костка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ко́стка мн. ко́сткі
Родны каго? чаго?	ко́сткі мн. ко́стак
Давальны каму? чаму?	ко́стцы мн. ко́сткам
Вінавальны каго? што?	ко́стку мн. ко́сткі
Творны кім? чым?	ко́сткай, ко́сткаю мн. ко́сткамі
Месны у кім? у чым?	ко́стцы мн. ко́стках
Клічная форма	— мн. —

Слова костка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік костка — у родным, давальным, творным і месным склоне

костка

Навігатар

Мемчыкі