Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 косць, -і; Родны склон мн. касцей; жаночы род
  1. Асобная састаўная частка шкілета хрыбетных жывёл і чалавека. Галёначная косць. Лакцявая косць. Грудная косць.
  2. толькі мн. (косці, касцей). Астанкі, прах, цела нябожчыка. Па выгане, як на пагосце, жанчыны ў той вечар рыдалі: — А хто ж прывязе нашы косці, зямелька, з нязнанае далі... ← Анатоль Вялюгін.
  3. зборны назоўнік Іклы, біўні некаторых жывёл, якія скарыстоўваюцца для дробных вырабаў. Слановая косць. Разьба па косці.
  4. толькі мн. (косці, касцей). Кубікі або пласцінкі з рознага матэрыялу для гульні (з выразанымі на іх ачкамі, лічбамі і пад.). Гульня ў косці.
  5. якая. устарэлае Пра сацыяльнае паходжанне, пра класавую прыналежнасць. Дваранская косць.
  •••
  Адны косці — пра вельмі худога чалавека.
  Белая косць (устарэлае) — пра людзей знатнага, дваранскага паходжання.
  Да касцей — вельмі моцна, зусім, наскрозь (прамокнуць, прамерзнуць і пад.).
  Да мозгу касцей гл. мозг.
  Даць у косці гл. даць.
  Злажыць косці гл. злажыць.
  (І) касцей не сабраць гл. сабраць.
  Косці парыць гл. парыць.
  Косць ад косці — пра каго-, што-н., цесна звязанае з чым-н.; пра ідэйную блізкасць.
  Куды груган касцей не занясе гл. груган.
  Легчы касцьмі гл. легчы.
  На касцях — цаной вялікіх ахвяр (дасягнуць чаго-н., зрабіць што-н.).
  Пералічыць косці гл. пералічыць.
  Перажываць косці гл. перамываць.
  Скура ды косці гл. скура.
  Уесціся ў косці гл. уесціся.
  Чорная косць (устарэлае) — пра людзей простага, недваранскага паходжання.
  Шырокая косць; шырокі ў косці — пра шыракаплечага, каранастага чалавека.
  Язык без касцей гл. язык.
  Як без касцей — пра чалавека са спрытным, гібкім целам.
  Як косць у горле — пра таго (тое), што вельмі перашкаджае, дакучае каму-н., даймае каго-н.