Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

крайнасць, -і, жаночы род
  1. Празмернае праяўленне чаго-н., крайняя ступень чаго-н. Крайнасці ў поглядах. ▪ — У цябе, брат, усё крайнасці, няхай ты згары, — заўважыў са смехам Садовіч. ← Якуб Колас.
  2. пераноснае значэнне Што-н. зусім непадобнае на іншае, процілеглае іншаму. Кідацца з адной крайнасці ў другую. ▪ Нездарма кажуць, што крайнасці сходзяцца, розныя полюсы прыцягваюць адзін другі. ← Алесь Кучар.
  3. Вельмі цяжкае і небяспечнае становішча. Давесці да крайнасці.
  •••
  Да крайнасці — вельмі, надзвычайна, у вышэйшай ступені. Брыгада знаходзілася ў бесперапынных баях і паходах і сілы яе былі напружаны да крайнасці. ← Іван Шамякін.

❌

крайнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова крайнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кра́йнасць мн. кра́йнасці
Родны каго? чаго?	кра́йнасці мн. кра́йнасцей, кра́йнасцяў
Давальны каму? чаму?	кра́йнасці мн. кра́йнасцям
Вінавальны каго? што?	кра́йнасць мн. кра́йнасці
Творны кім? чым?	кра́йнасцю мн. кра́йнасцямі
Месны у кім? у чым?	кра́йнасці мн. кра́йнасцях
Клічная форма	— мн. —

Слова крайнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік крайнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

крайнасць

Навігатар

Мемчыкі