Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 кропка, -і, ДМ -пцы; Родны склон мн. -пак; жаночы род
  1. Метка, след ад уколу ці дакранання чым-н. вострым (кончыкам карандаша, іголкі, пяра і пад.); маленькая круглая плямка, крапінка. Вось тут танюткі ланцужок Лёг так прыгожа на сняжок — То пара кропак, то дзве рыскі. ← Якуб Колас. Некалькі кропак рабаціння было на яго твары. ← Кузьма Чорны. // пераноснае значэнне Пра што-н. вельмі маленькае, ледзь прыметнае. З-за павароткі паказаліся дзве бледныя ў ранішнім змроку кропкі ліхтароў. ← Міхась Лынькоў. Яшчэ хвіліна, і шустаўцы ўбачылі, як над Сакалінай ад самалётаў аддзяліліся кропкі парашутыстаў і рынуліся ўніз. ← Георгій Шчарбатаў.
  2. Знак прыпынку (.), які аддзяляе сказы, а таксама знак, які ўжываецца для абазначэння скарочанага напісання слова, напрыклад: г. зн., гл. і пад. Паставіць кропку ў канцы сказа.
  3. Графічны значок (.) у тэлеграфным кодзе, на картах і планах, у матэматыцы, у нотным пісьме і пад. у якасці ўмоўнага абазначэння чаго-н. Свішча рацыя таропка. На балонках рад у рад — І працяжнікі і кропкі: Баявы ідзе загад. ← Пімен Панчанка.
  4. Месца, пункт у сістэме, сетцы якіх-н. пунктаў, дзе размешчана што-н. Гандлёвая кропка. Асвятляльная кропка. Кулямётная кропка.
  5. у знач. выказнік размоўнае слова Усё, досыць, канец. — Калі вы яшчэ раз прывалачаце сюды кошыкі, я паклічу міліцыю. Так і ведайце. Досыць! Кропка! ← Уладзімір Корбан.
  •••
  Агнявая кропка — кулямёт, мінамёт, артылерыйская гармата, размешчаныя на агнявой пазіцыі.
  Кропка з коскай — знак прыпынку (;), які ставіцца ў складаным або ў простым развітым сказе для раздзялення адносна самастойных яго частак.
  Біць у (адну) кропку гл. біць.
  Папасці ў (самую) кропку гл. папасці.
  Ставіць (паставіць) кропку гл. ставіць.
  Ставіць (паставіць) кропкі (кропку) над «і» гл. ставіць.