Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

крошка, -і, ДМ -шцы; Родны склон мн. -шак; жаночы род
  1. Маленькі кусочак, дробная часцінка чаго-н. Хлебныя крошкі. ▪ Па абрусе растрэсены крошкі французскага торта. ← Сымон Баранавых. Разам з дымам Ходас суха сплюнуў з языка крошку горкага тытуню. ← Вячаслаў Адамчык. // зборны назоўнік Здробненая маса якога-н. рэчыва. Тарфяная крошка. ▪ [За клумбай] — кветкавы дыван, перарэзаны чырвонай дарожкай з цаглянай крошкі. ← Іван Шамякін.
  2. размоўнае слова Пра дзіця, маладую істоту. І нават крошка Соня І тая пахвалілася: — І я сама сягоння Вунь чыста як памылася! ← Іван Шуцько.
  3. у знач. прыслоўе крошку. размоўнае слова Трошкі, нямнога. Яўсей гэтага коціка неяк палюбіў: то малака яму налье ў сподак, то мяса з баршчу падкіне крошку. ← Раман Сабаленка.
  •••
  Да крошкі — поўнасцю, зусім (расходаваць, аддаць што-н. і пад.).
  І крошкі падабраць гл. падабраць.
  Ні крошкі — ніколькі.

❌

крошка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова крошка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кро́шка мн. кро́шкі
Родны каго? чаго?	кро́шкі мн. кро́шак
Давальны каму? чаму?	кро́шцы мн. кро́шкам
Вінавальны каго? што?	кро́шку мн. кро́шкі
Творны кім? чым?	кро́шкай, кро́шкаю мн. кро́шкамі
Месны у кім? у чым?	кро́шцы мн. кро́шках
Клічная форма	— мн. —

Слова крошка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік крошка — у родным, давальным, творным і месным склоне

крошка

Навігатар

Мемчыкі