аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова крупіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крупі́на мн. крупі́ны |
| Родны каго? чаго? |
крупі́ны мн. крупі́н |
| Давальны каму? чаму? |
крупі́не мн. крупі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
крупі́ну мн. крупі́ны |
| Творны кім? чым? |
крупі́най, крупі́наю мн. крупі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
крупі́не мн. крупі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
krupina — беларуская лацінка
Слова крупіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крупіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крупіначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крупе́ннік (9)
(7) клу́піна ‹
› крупе́ня (7)
(10) шкарлу́піна ‹
› кру́пецкі (8)
(9) шкару́піна ‹
› крупі́начка (10)
(8) стру́піна ‹
› крупі́нка (8)
(7) лушпі́на ‹
› крупі́цкі (8)
(8) скрыпі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Адпачні ад людзей, а не ад жыцця.