аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова круцігалоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
круцігало́ўка мн. круцігало́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
круцігало́ўкі мн. круцігало́вак |
| Давальны каму? чаму? |
круцігало́ўцы мн. круцігало́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
круцігало́ўку мн. круцігало́вак |
| Творны кім? чым? |
круцігало́ўкай, круцігало́ўкаю мн. круцігало́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
круцігало́ўцы мн. круцігало́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
— Слухай, давай заўтра сустрэнемся, вып'ем вінца, пабалакаем…
— Ты ляснуўся? Давай сёння!
krucihaloŭka — беларуская лацінка
Слова круцігалоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік круцігалоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове круцізна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› круцё́лачны (10)
(12) крутагало́ўка ‹
› круцё́лка (8)
(11) змеегало́ўка ‹
› круцё́лка (8)
(10) боегало́ўка ‹
› круцізна́ (8)
(7) дало́ўка ‹
› круцільнік (10)
(9) мужало́ўка ‹
› круці́льны (9)
(7) зало́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.