аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова крывасоска
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крывасо́ска мн. крывасо́скі |
| Родны каго? чаго? |
крывасо́скі мн. крывасо́сак |
| Давальны каму? чаму? |
крывасо́сцы мн. крывасо́скам |
| Вінавальны каго? што? |
крывасо́ску мн. крывасо́сак |
| Творны кім? чым? |
крывасо́скай, крывасо́скаю мн. крывасо́скамі |
| Месны у кім? у чым? |
крывасо́сцы мн. крывасо́сках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.
Я хацела б зноў стаць 17-гадовай. Каб прасраць сваё жыццё іначай. У мяне з'явіліся свежыя ідэі.
kryvasoska — беларуская лацінка
Слова крывасоска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крывасоска — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крывасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крывасмо́к (9)
(8) матро́ска ‹
› крывасо́с (8)
(9) папяро́ска ‹
› крывасо́с (8)
(5) со́ска ‹
› крывасо́сны (10)
(8) прысо́ска ‹
› кры́васць (8)
(6) ато́ска ‹
› крывато́к (8)
(9) пахіто́ска ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).