крывіна

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова крывіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	крывіна мн. —
Родны каго? чаго?	крывіны мн. —
Давальны каму? чаму?	крывіне мн. —
Вінавальны каго? што?	крывіну мн. —
Творны кім? чым?	крывіной, крывіною мн. —
Месны у кім? у чым?	крывіне мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.

Хіба літаратурна замест ТОЕ казаць ТО?
Ці можна замест «якраз тое, што трэба» казаць «са́ма то»?

Млечны Шлях і Андрамеда могуць не стукнуцца праз 5 мільярдаў гадоў. Цяпер імавернасць 50%. Вось дзе нагода сумаваць, а не гэтыя вашыя курсы долара і ўсялякія крыптакапцы.

kryvina — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА