Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 крыж, -а; мн. крыжы, -оў; мужчынскі род
  1. Сімвал і прадмет культу хрысціянскай рэлігіі ў выглядзе металічнага стрыжня або драўлянага бруса з адной або дзвюма папярочнымі перакладзінамі. Надмагільны крыж. ▪ Бліскучыя крыжы над светла-зялёнымі купаламі відаць ажно ў Галынцы. ← Янка Брыль.
  2. Малітоўны жэст хрысціян рухам правай рукі, падобны да такога прадмета. — Праўду кажу... Вось табе крыж, калі не верыш, — і дзядок перахрысціўся. ← Мікола Гамолка.
  3. Прадмет у выглядзе фігуры з дзвюх палак ці брускоў, якія перасякаюцца. Крыж для елкі. // Метка, значок з дзвюх ліній, якія перасякаюцца. Знізу красаваўся няроўны, выведзены неспрактыкаванаю рукой крыжык, падобны хутчэй на козлы, чым на крыж. ← Алесь Якімовіч.
  4. Знак узнагароды, ордэн у форме такога прадмета. Генерал ўручыў салдату Хамутоўскаму ўзнагароду за храбрасць — крыж на георгіеўскай стужцы. ← Яўген Курто. У ложы паблісквалі маноклі і ордэнскія крыжы генералаў. ← Уладзімір Мехаў.
  5. Ніжняя частка хрыбетніка, якая складаецца з пяці пазванкоў, злучаных з касцямі таза. Конь натурыцца і не хоча ісці. Кабета злуецца і сячэ пугаю яго па баках, па крыжы... ← Барыс Сачанка.
  6. пераноснае значэнне Пра цяжкі лёс, які выпаў на долю каго-н. «Памдзей», прыбіты і прыгнуты, Цярпліва зносіць крыж пакуты, Стаіць, у дол спусціўшы вочы. ← Якуб Колас.
  7. у знач. прыслоўе крыжам. Раскінуўшы рукі, крыжападобна. Галавой да сцяны, раскінуўшы чорныя, аголеныя да локцяў рукі, крыжам ляжаў чалавек. ← Янка Брыль.
  •••
  Чырвоны Крыж — тое, што і Таварыства Чырвонага Крыжа (гл. таварыства).
  Крыж-накрыж — а) адно цераз другое (валіць, класці); б) у форме крыжа (ляжаць, размяшчацца).
  Несці крыж гл. несці.
  Ставіць крыж гл. ставіць.