STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова крыўдзіцель
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крыўдзі́цель мн. крыўдзі́целі |
| Родны каго? чаго? |
крыўдзі́целя мн. крыўдзі́целяў |
| Давальны каму? чаму? |
крыўдзі́целю мн. крыўдзі́целям |
| Вінавальны каго? што? |
крыўдзі́целя мн. крыўдзі́целяў |
| Творны кім? чым? |
крыўдзі́целем мн. крыўдзі́целямі |
| Месны у кім? у чым? |
крыўдзі́целю мн. крыўдзі́целях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.
Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?
kryŭdzicieĺ — беларуская лацінка
Слова крыўдзіцель (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крыўдзіцель — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крыўдзіцелька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крыўдава́ць (10)
(9) вадзі́цель ‹
› крыўдану́ць (10)
(14) суднавадзі́цель ‹
› кры́ўдачка (9)
(13) прадвадзі́цель ‹
› крыўдзі́целька (13)
(6) кі́цель ‹
› кры́ўдзіцца (10)
(11) вызвалі́цель ‹
› кры́ўдзіць (9)
(10) уцяпліцель ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
