аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова крыўленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крыўле́нне мн. крыўле́нні |
| Родны каго? чаго? |
крыўле́ння мн. крыўле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
крыўле́нню мн. крыўле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
крыўле́нне мн. крыўле́нні |
| Творны кім? чым? |
крыўле́ннем мн. крыўле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
крыўле́нні мн. крыўле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Калі жонка вас цалкам задавальняе і робіць абсалютна шчаслівым, то якая розніца, чыя гэта жонка.
kryŭliennie — беларуская лацінка
Слова крыўленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крыўленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крыўляка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кры́ўднік (8)
(9) ужыўле́нне ‹
› кры́ўдніца (9)
(10) выжыўле́нне ‹
› кры́ўдны (7)
(11) прыжыўле́нне ‹
› крыўля́ка (8)
(11) закрыўле́нне ‹
› крыўля́ка (8)
(11) пакрыўле́нне ‹
› крыўля́нне (9)
(10) скрыўле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.