крэмальер

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова крэмальер
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	крэмалье́р мн. крэмалье́ры
Родны каго? чаго?	крэмалье́ра мн. крэмалье́раў
Давальны каму? чаму?	крэмалье́ру мн. крэмалье́рам
Вінавальны каго? што?	крэмалье́р мн. крэмалье́ры
Творны кім? чым?	крэмалье́рам мн. крэмалье́рамі
Месны у кім? у чым?	крэмалье́ры мн. крэмалье́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

kremaĺjer — беларуская лацінка

Слова крэмальер (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: