аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кузаў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́заў мн. ку́завы |
| Родны каго? чаго? |
ку́зава мн. ку́заваў |
| Давальны каму? чаму? |
ку́заву мн. ку́завам |
| Вінавальны каго? што? |
ку́заў мн. ку́завы |
| Творны кім? чым? |
ку́завам мн. ку́завамі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́заве мн. ку́завах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
— А Толік выйдзе?
— Толік памёр.
— А скіньце мяч!
kuzaŭ — беларуская лацінка
Слова кузаў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кузаў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кузенька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кужэ́льніца (10)
(5) му́жаў ‹
› кужэ́льны (8)
(8) Бясту́жаў ‹
› кужэтнік (8)
(7) Маро́заў ‹
› кузаўны́ (7)
(7) Куту́заў ‹
› кузба́саўскі (11)
(5) вы́заў ‹
› ку́зенька (8)
(7) саба́каў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.