Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 куль¹, -я, мужчынскі род
  1. Тоўсты сноп выбранай няцёртай саломы, з якой звычайна робяць стрэхі. Малацілі да змроку. Тады Андрэй пачаў перабіраць салому на кулі, а Іван панёс коням канюшыну. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Дзед Ігнат сядзеў на страсе і распускаў куль саломы. ← Алена Васілевіч.
  2. у знач. прыслоўе кулём. Пераварочваючыся, куляючыся ў час руху, падзення. З тэндэра кулём скаціўся ў будку качагар Юрка Лунец. ← Яўген Васілёнак. // Імкліва, вельмі хутка. Платон чагосьці шукаў. І Марына з жахам зразумела, што ён шукае сякеру. Ён усё мог зрабіць. І яна, ратуючыся, кулём кінулася ў хату. ← Мікола Ракітны.
 куль², -я, мужчынскі род
  1. Вялікі, звычайна рагожны мяшок. Куль мукі. ▪ Грузавік быў нагружаны бочкамі, скрынкамі, рагожнымі кулямі. ← Тарас Хадкевіч.
  2. Старая гандлёвая мера сыпкіх цел (каля 9 пудоў).
 куль³, -я, мужчынскі род
  Задняя частка рыбалоўнай снасці (невада, жака і пад.) у выглядзе вузкага доўгага мяшка, куды пападае рыба пры лоўлі. Касцы доўга не ляжалі, хоць хацелася прыдрамаць. Прычына гэтаму была сетка-таптуха, якая стаяла тут жа пад дубам, кулём угору. ← Якуб Колас.