STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кунацтва
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
куна́цтва мн. куна́цтвы |
| Родны каго? чаго? |
куна́цтва мн. куна́цтваў |
| Давальны каму? чаму? |
куна́цтву мн. куна́цтвам |
| Вінавальны каго? што? |
куна́цтва мн. куна́цтвы |
| Творны кім? чым? |
куна́цтвам мн. куна́цтвамі |
| Месны у кім? у чым? |
куна́цтве мн. куна́цтвах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Уначы прадметы мяняюць свае контуры. Бярэш шклянку вадзіцы папіць — а ў руцэ ўжо чамусьці бутэрброд з кілбасой.
kunactva — беларуская лацінка
Слова кунацтва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кунацтва — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кунгас + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› куна́к (5)
(9) кагна́цтва ‹
› куна́ты (6)
(9) магна́цтва ‹
› куна́цкі (7)
(8) асна́цтва ‹
› кунг-фу́ (7)
(10) мецэна́цтва ‹
› кунга́с (6)
(7) юна́цтва ‹
› кунга́сны (8)
(10) супара́цтва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Face/Off