купнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова купнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ку́пнік мн. ку́пнікі
Родны каго? чаго?	ку́пніка мн. ку́пнікаў
Давальны каму? чаму?	ку́пніку мн. ку́пнікам
Вінавальны каго? што?	ку́пнік мн. ку́пнікі
Творны кім? чым?	ку́пнікам мн. ку́пнікамі
Месны у кім? у чым?	ку́пніку мн. ку́пніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.

Вясельныя прыгаворкі.

kupnik — беларуская лацінка

Слова купнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: