аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кусаннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
куса́ннік мн. куса́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
куса́нніка мн. куса́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
куса́нніку мн. куса́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
куса́ннік мн. куса́ннікі |
| Творны кім? чым? |
куса́ннікам мн. куса́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
куса́нніку мн. куса́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.
kusannik — беларуская лацінка
Слова кусаннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кусаннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кусачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› куса́ка (6)
(8) ахра́ннік ‹
› куса́нік (7)
(6) са́ннік ‹
› куса́нне (7)
(10) куро́саннік ‹
› кусану́ць (8)
(9) тапта́ннік ‹
› куса́цца (7)
(12) надгарта́ннік ‹
› куса́ць (6)
(9) хіста́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.