аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кускус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
куску́с мн. куску́сы |
| Родны каго? чаго? |
куску́са мн. куску́саў |
| Давальны каму? чаму? |
куску́су мн. куску́сам |
| Вінавальны каго? што? |
куску́са мн. куску́саў |
| Творны кім? чым? |
куску́сам мн. куску́самі |
| Месны у кім? у чым? |
куску́се мн. куску́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкамі цыган каня карміў, дык ён здох.
— Есці хаціця?
— Не хаціця, а хочаце.
— Ну, як хаціця.
kuskus — беларуская лацінка
Слова кускус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кускус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове куслівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› куско́ва-непары́ўны (17)
(9) аўтафо́кус ‹
› куско́ва-пастая́нны (17)
(6) Маркус ‹
› куско́вы (7)
(8) гібі́скус ‹
› кусліва (7)
(6) му́скус ‹
› куслі́васць (10)
(4) уку́с ‹
› куслі́венькі (11)
(5) фу́кус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.