аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова куфель
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́фель мн. ку́флі |
| Родны каго? чаго? |
ку́фля мн. ку́фляў |
| Давальны каму? чаму? |
ку́флю мн. ку́флям |
| Вінавальны каго? што? |
ку́фель мн. ку́флі |
| Творны кім? чым? |
ку́флем мн. ку́флямі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́флі мн. ку́флях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пры пустой галаве — і смех пусты.
беларус беларусу грамар нацы
граманацык / мованацык / грамакарнік / мовакарнікkufieĺ — беларуская лацінка
Слова куфель (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік куфель — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове куфія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› куфа́йка (7)
(6) га́фель ‹
› ку́фар (5)
(9) панто́фель ‹
› ку́фарны (7)
(8) партфе́ль ‹
› ку́фельны (8)
(6) му́фель ‹
› ку́фія (5)
(7) тру́фель ‹
› ку́флевы (7)
(6) ту́фель ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).