STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кухаль
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́халь мн. ку́хлі |
| Родны каго? чаго? |
ку́хля мн. ку́хляў |
| Давальны каму? чаму? |
ку́хлю мн. ку́хлям |
| Вінавальны каго? што? |
ку́халь мн. ку́хлі |
| Творны кім? чым? |
ку́хлем мн. ку́хлямі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́хлі мн. ку́хлях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам.
Прыказка.Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»kuchaĺ — беларуская лацінка
Слова кухаль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кухаль — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кухан + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› куфэ́рачны (9)
(7) краха́ль ‹
› кухава́р (7)
(6) ха́халь ‹
› кухава́рка (9)
(8) штурха́ль ‹
› ку́хан (5)
(6) гі́цаль ‹
› ку́ханны (7)
(7) шні́цаль ‹
› ку́ханька (8)
(8) шке́нцаль ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).