аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова куцка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́цка мн. ку́цкі |
| Родны каго? чаго? |
ку́цкі мн. ку́цак |
| Давальны каму? чаму? |
ку́ццы мн. ку́цкам |
| Вінавальны каго? што? |
ку́цку мн. ку́цак |
| Творны кім? чым? |
ку́цкай, ку́цкаю мн. ку́цкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́ццы мн. ку́цках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
kucka — беларуская лацінка
Слова куцка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік куцка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове куцця + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› куцеінскі (9)
(7) жано́цка ‹
› куце́йка (7)
(14) садамазахі́сцка ‹
› Куце́паў (7)
(10) футуры́сцка ‹
› куцця́ (5)
(5) мы́цка ‹
› куццява́ць (9)
(5) цы́цка ‹
› куццявы́ (7)
(7) эстэ́цка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.