кучаравістасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова кучаравістасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кучара́вістасць мн. кучара́вістасці
Родны каго? чаго?	кучара́вістасці мн. кучара́вістасцяў, кучара́вістасцей
Давальны каму? чаму?	кучара́вістасці мн. кучара́вістасцям
Вінавальны каго? што?	кучара́вістасць мн. кучара́вістасці
Творны кім? чым?	кучара́вістасцю мн. кучара́вістасцямі
Месны у кім? у чым?	кучара́вістасці мн. кучара́вістасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.

kučaravistasć — беларуская лацінка

Слова кучаравістасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: