аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лазурыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лазуры́т мн. лазуры́ты |
| Родны каго? чаго? |
лазуры́ту мн. лазуры́таў |
| Давальны каму? чаму? |
лазуры́ту мн. лазуры́там |
| Вінавальны каго? што? |
лазуры́т мн. лазуры́ты |
| Творны кім? чым? |
лазуры́там мн. лазуры́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
лазуры́це мн. лазуры́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.
Ад прадзедаў спакон вякоў нам засталася спадчына,
но ты выбрал беречь корни русского.
lazuryt — беларуская лацінка
Слова лазурыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лазурыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лазутчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лазу́рак (7)
(9) фульгуры́т ‹
› лазурко́вы (9)
(6) азуры́т ‹
› лазу́рны (7)
(9) азбазурыт ‹
› лазуры́тавы (10)
(13) арсенатэлурыт ‹
› лазу́тчык (8)
(7) гіпуры́т ‹
› лазу́тчыца (9)
(7) алеўры́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Пінск