ламентацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ламентацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ламента́цыя мн. ламента́цыі
Родны каго? чаго?	ламента́цыі мн. ламента́цый
Давальны каму? чаму?	ламента́цыі мн. ламента́цыям
Вінавальны каго? што?	ламента́цыю мн. ламента́цыі
Творны кім? чым?	ламента́цыяй, ламента́цыяю мн. ламента́цыямі
Месны у кім? у чым?	ламента́цыі мн. ламента́цыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Млечны Шлях і Андрамеда могуць не стукнуцца праз 5 мільярдаў гадоў. Цяпер імавернасць 50%. Вось дзе нагода сумаваць, а не гэтыя вашыя курсы долара і ўсялякія крыптакапцы.

lamientacyja — беларуская лацінка

Слова ламентацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: