Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 ланцуг, -а, мужчынскі род
  1. Рад аднолькавых металічных звенняў, паслядоўна злучаных адно з адным. Ланцуг якара. ▪ Дзядзька Алесь з важатым ускацілі камель абрэзанай калоды на сані і прывязалі ланцугом. ← Алесь Якімовіч. // толькі мн. (ланцугі, -оў). Аковы, кайданы. Трое стражнікаў абхапілі з усіх бакоў, надзелі ланцугі.. на чорныя мазолістыя рукі Андронавы. ← Васіль Каваль. Ішлі на пошукі схаваных скарбаў у ланцугі закованыя людзі. ← Уладзімір Дубоўка. // пераноснае значэнне Тое, што скоўвае свабоду, волю, гняце каго-н. На зямлі раскутай Носяць шум вятры: «Бальшавіцкім гневам Знят ланцуг пакуты, — Вы — гаспадары!» ← Якуб Колас.
  2. Суцэльны рад, сукупнасць каго-, чаго-н. Ланцуг электрычных агнёў. ▪ З дзвярэй фанернага цэха выпаўзаў .. ланцуг пустых ваганетак. ← Кузьма Чорны. // Лінія байцоў, размешчаных на пэўнай адлегласці адзін ад другога. Ланцуг аўтаматчыкаў. Рассыпацца ў ланцуг. ▪ Ланцуг чырвонаармейцаў ляжаў перад узгорачкам. ← Пятро Дудо. // Рад гор. Горны ланцуг.
  3. пераноснае значэнне Бесперапыннае ўзаемазалежнае развіццё чаго-н.; паслядоўны рад падзей, думак і пад. Ланцуг асацыяцый. ▪ Нават і так званыя шкодныя драпежнікі маюць пэўнае значэнне ў агульным ланцугу заканамернасцей прыроды. ← Віталі Вольскі.
  4. спецыяльны тэрмін Устаноўка з шэрагу злучаных між сабой элементаў, якія ўтвараюць суцэльную лінію. Электрычны ланцуг. Ланцуг правадоў.
  5. у знач. прыслоўе ланцугом. У рад, адзін за другім. Беглі хутка ланцугом партызаны. ← Іван Мележ.
  •••
  І на ланцугу (ланцугом) не зацягнеш гл. зацягнуць.
  На ланцугу не ўтрымаць гл. утрымаць.
  Пасадзіць на ланцуг гл. пасадзіць.
  Як з ланцуга сарваўся гл. сарвацца.