аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ларок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ларо́к мн. ларкі́ |
| Родны каго? чаго? |
ларка́ мн. ларко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
ларку́ мн. ларка́м |
| Вінавальны каго? што? |
ларо́к мн. ларкі́ |
| Творны кім? чым? |
ларко́м мн. ларка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ларку́ мн. ларка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
larok — беларуская лацінка
Слова ларок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ларок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ларочнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ларні́раваны (11)
(7) бугаро́к ‹
› ларні́раваць (11)
(10) гаспадаро́к ‹
› ларні́раваць (11)
(5) заро́к ‹
› ларо́чнік (8)
(9) металаро́к ‹
› ларо́чніца (9)
(7) нумаро́к ‹
› ларо́чніцкі (10)
(5) наро́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.