Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

лекцыя, -і, жаночы род
  1. Вуснае выкладанне вучэбнага прадмета выкладчыкам у вышэйшай навучальнай установе. Наведваць лекцыі. ▪ Сівы прафесар, адпачыўшы на сонечным ўзбярэжжы Крыма, першыя лекцыі чытаў неяк больш усхвалявана. ← Уладзімір Шахавец. // толькі мн. (лекцыі, -ый). Частка вучэбнага прадмета, якая выкладаецца ў вуснай форме. Курс лекцый. // Публічнае чытанне на якую-н. тэму. Направа, за прычыненымі дзвярыма, ішла для сялян лекцыя. ← Кузьма Чорны. Цяпер часта ў клубе, у брыгадах, на фермах прапагандысты чытаюць лекцыі. ← Ігнат Дуброўскі.
  2. толькі мн. (лекцыі, -ый). Аддрукаваны курс публічных чытанняў, а таксама запісы па якому-н. прадмету выкладання. Інстытуцкія лекцыі па літаратуры.
   [Ад лац. lectio — чытанне.]

❌

лекцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова лекцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ле́кцыя мн. ле́кцыі
Родны каго? чаго?	ле́кцыі мн. ле́кцый
Давальны каму? чаму?	ле́кцыі мн. ле́кцыям
Вінавальны каго? што?	ле́кцыю мн. ле́кцыі
Творны кім? чым?	ле́кцыяй, ле́кцыяю мн. ле́кцыямі
Месны у кім? у чым?	ле́кцыі мн. ле́кцыях
Клічная форма	— мн. —

Мой сын лёгка гаворыць на беларускай, англійскай, і на іншых лекцыях таксама не заткнуць…

— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.

Слова лекцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік лекцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

лекцыя

Навігатар

Мемчыкі