Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

лён, лёну і ільну; мн. льны (ільны), -оў; мужчынскі род
  1. Травяністая расліна сямейства лёнавых, са сцяблоў якой атрымліваюць валакно, а з семя — алей. Сеяць лён. Рваць лён. Лён-даўгунец. ▪ Зацвітае ў палях нашых лён, Валакністы лянок сінявокі. ← Мікола Хведаровіч. Я іду... Рассцілаюць дзяўчаты ільны — Нібы гаці пракладваюць простыя. ← Пімен Панчанка. // толькі мн. (льны (ільны), -оў). Пасевы, усходы гэтай расліны. Глядзі, вунь зацвітаюць ільны: возера, мяккага блакітнага колеру разляглося на даляглядзе. ← Мікола Гамолка.
  2. Валакно, якое вырабляецца са сцяблоў гэтай расліны. Прасці лён.
  •••
  Горны лён — від азбесту, здольнага расшчапляцца на вельмі тонкія валокны.

❌

лён

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова лён
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лё́н мн. льны́, ільны
Родны каго? чаго?	льну́, ільну, лёну мн. льно́ў, ільноў
Давальны каму? чаму?	льну́, ільну, лёну мн. льна́м, ільнам
Вінавальны каго? што?	лё́н мн. льны́, ільны
Творны кім? чым?	льно́м, ільном, лёнам мн. льнамі, ільнамі
Месны у кім? у чым?	льне́, ільне, лёне мн. льна́х, ільнах
Клічная форма	— мн. —

Слова лён (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік лён — у родным, давальным, творным і месным склоне

лён

Навігатар

Мемчыкі