Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

лепет, -у, Месны склон -пеце, мужчынскі род
  Няскладная, невыразная мова дзіцяці. Лепет дзяцей напоўніў пакой. // Лёгкая, несур'ёзная размова; балбатня. Сваім лепетам Марта ажывіла хату. ← Цішка Гартны. // Невыразная, непераканаўчая гаворка, разважанне, тлумачэнне і пад. — Ты.. наглядай добра за вокнамі і дзвярыма, — загадаў .. [начальнік] чырвонаармейцу і накіраваўся ў хату, не зважаючы на лепет старшыні сельсавета. ← Кандрат Крапіва.
  •••
  Дзіцячы лепет — пра што-н. вельмі бездапаможнае, па-дзіцячаму наіўнае.

❌

лепет

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова лепет
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ле́пет мн. ле́петы
Родны каго? чаго?	ле́пету мн. ле́петаў
Давальны каму? чаму?	ле́пету мн. ле́петам
Вінавальны каго? што?	ле́пет мн. ле́петы
Творны кім? чым?	ле́петам мн. ле́петамі
Месны у кім? у чым?	ле́пеце мн. ле́петах
Клічная форма	— мн. —

Слова лепет (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік лепет — у родным, давальным, творным і месным склоне

лепет

Навігатар

Мемчыкі