STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лігніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лігні́т мн. лігні́ты |
| Родны каго? чаго? |
лігні́ту мн. лігні́таў |
| Давальны каму? чаму? |
лігні́ту мн. лігні́там |
| Вінавальны каго? што? |
лігні́т мн. лігні́ты |
| Творны кім? чым? |
лігні́там мн. лігні́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
лігні́це мн. лігні́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
lihnit — беларуская лацінка
Слова лігніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лігніт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ліграін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лігнасульфо́навы (15)
(6) магні́т ‹
› лігні́н (6)
(13) электрамагні́т ‹
› лігні́навы (9)
(7) сфагні́т ‹
› лігні́тавы (9)
(5) зені́т ‹
› лігні́тны (8)
(6) сіені́т ‹
› ліграі́н (7)
(8) цынкені́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
