STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лімбургіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лімбургі́т мн. лімбургі́ты |
| Родны каго? чаго? |
лімбургі́ту мн. лімбургі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
лімбургі́ту мн. лімбургі́там |
| Вінавальны каго? што? |
лімбургі́т мн. лімбургі́ты |
| Творны кім? чым? |
лімбургі́там мн. лімбургі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
лімбургі́це мн. лімбургі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Ты англійскую ведаеш?
— Ведаю.
— Што такое welcome?
— Дыванок ля дзвярэй.
limburhit — беларуская лацінка
Слова лімбургіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лімбургіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лімерык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лі́мб (4)
(8) мірынгі́т ‹
› лі́мбавы (7)
(8) цюрынгі́т ‹
› лімбі́чны (8)
(11) гедэнбергіт ‹
› ліме́рык (7)
(5) аўгі́т ‹
› лі́мес (5)
(6) джыгі́т ‹
› лі́мзаць (7)
(8) бадэлеіт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
