STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лінгвіст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лінгві́ст мн. лінгві́сты |
| Родны каго? чаго? |
лінгві́ста мн. лінгві́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
лінгві́сту мн. лінгві́стам |
| Вінавальны каго? што? |
лінгві́ста мн. лінгві́стаў |
| Творны кім? чым? |
лінгві́стам мн. лінгві́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
лінгві́сце мн. лінгві́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Дэфемінізацыя:
каменщик — му́ляр
каменщица — му́ляр
linhvist — беларуская лацінка
Слова лінгвіст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лінгвіст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лінгвістка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лінгвафіласо́фскі (16)
(10) панславі́ст ‹
› Лінгвен (7)
(12) скандынаві́ст ‹
› лінгвіністычны (14)
(6) фаві́ст ‹
› лінгві́стка (10)
(13) псіхалінгві́ст ‹
› лінгві́стыка (11)
(10) нелінгві́ст ‹
› лінгвісты́чна (12)
(10) білінгві́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
