Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ліпа¹, -ы, жаночы род
  1. Лісцевае дрэва сямейства ліпавых з сэрцападобнымі пілаватымі лістамі і жаўтаватымі духмянымі меданоснымі кветкамі. Ціха шалясцяць на вятрыску пахучыя ліпы. ← Міхась Лынькоў. Ад высокіх ліп, што вартаўнікамі стаялі ўздоўж вуліцы, разносіўся саладкаваты водар квецені. ← Мікола Ваданосаў.
  2. толькі адзіночны лік Драўніна гэтага дрэва; матэрыял. Зрабіць начоўкі з ліпы.
ліпа², -ы, жаночы род
  размоўнае слова грубае Пра што-н. фальшывае, падробленае, несапраўднае.

❌

ліпа

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ліпа
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лі́па мн. лі́пы
Родны каго? чаго?	лі́пы мн. лі́п
Давальны каму? чаму?	лі́пе мн. лі́пам
Вінавальны каго? што?	лі́пу мн. лі́пы
Творны кім? чым?	лі́пай, лі́паю мн. лі́памі
Месны у кім? у чым?	лі́пе мн. лі́пах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Свая хатка як родная матка.

пра жыццёвую каштоўнасць і важнасць дома для шчасця чалавека
параўн.: чужая хата горш за ката / чужая хата не грэе

Слова ліпа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ліпа — у родным, давальным, творным і месным склоне

ліпа

Навігатар

Мемчыкі