Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ліс, ліса; мн. лісы, -оў; мужчынскі род
  1. Драпежная млекакормячая жывёліна сямейства сабачых з вострай мордай і доўгім пушыстым хвастом. Як толькі яны ўзышлі на ўзлесак, адзін з хлапчукоў выпудзіў даўгахвостага ліса. ← Уладзімір Шахавец. // Футра гэтай жывёліны.
  2. Самец лісы.
  3. пераноснае значэнне размоўнае слова Пра хітрага, ліслівага чалавека. [Вайтовіч:] — Ты стары ліс і хады ўсе ведаеш не горш за свайго пана, але параду маю паслухай. ← Алесь Пальчэўскі.

❌

ліс

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ліс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лі́с мн. лісы́
Родны каго? чаго?	лі́са мн. лісо́ў
Давальны каму? чаму?	лі́су мн. ліса́м
Вінавальны каго? што?	лі́са мн. лісо́ў
Творны кім? чым?	лі́сам мн. ліса́мі
Месны у кім? у чым?	лі́се мн. ліса́х
Клічная форма	— мн. —

Калега — манах. Ён любіць глуш і адзіноцтва і хоча жыць пустэльнікам. (Якуб Колас)

Прызнавайся: калега — гэта ты.

Слова ліс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ліс — у родным, давальным, творным і месным склоне

ліс

Навігатар

Мемчыкі