Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ліслівасць, -і, жаночы род
  1. Уласцівасць ліслівага.
  2. Празмернае ўсхваленне; угодлівасць, падлізванне. Дзе хітрыкі, ліслівасць — там і вераломства. ← Эдуард Валасевіч. Дзяўчына не даруе баязлівасці, ліслівасці і наогул якой-небудзь слабасці. ← Лідзія Арабей.
  3. размоўнае слова Ласкавасць, пяшчотнасць. [Ураднік] лаяўся, гразіў, абяцаў арыштаваць і згнаіць у турме, спрабаваў купіць ліслівасцю, прасіў, але Агапа стаяла на сваім. ← Аркадзь Чарнышэвіч.

❌

ліслівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова ліслівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ліслі́васць мн. ліслі́васці
Родны каго? чаго?	ліслі́васці мн. ліслі́васцяў, ліслі́васцей
Давальны каму? чаму?	ліслі́васці мн. ліслі́васцям
Вінавальны каго? што?	ліслі́васць мн. ліслі́васці
Творны кім? чым?	ліслі́васцю мн. ліслі́васцямі
Месны у кім? у чым?	ліслі́васці мн. ліслі́васцях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.

зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне
(сустракалі, гукалі вясну і ўсё такое...)

Вучыцца кіраваць машынай трэба на механіцы, каб маглі ўцячы не толькі на аўтамаце, калі пачнецца зомбі-апакаліпсіс.

Слова ліслівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ліслівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.