Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

літара, -ы, жаночы род
  1. Пісьмовы знак азбукі, які звычайна абазначае пэўны гук мовы. Літара «в». ▪ Андрэйка прыхіліўся да стала, цяжка сапе і выводзіць буйныя, нязграбныя літары. ← Змітрок Бядуля.
  2. У друкарскім наборы — металічны брусок, пераважна з рэльефнай выявай такога, ці іншага друкаванага знака.
  •••
  Вялікая літара — загаловачная літара, якая адрозніваецца ад малой сваёй велічынёй, а іншы раз і напісаннем.
  Літара ў літару — вельмі дакладна, літаральна (паўтараць, пераказваць і пад.).

❌

літара

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова літара
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лі́тара мн. лі́тары
Родны каго? чаго?	лі́тары мн. лі́тар
Давальны каму? чаму?	лі́тары мн. лі́тарам
Вінавальны каго? што?	лі́тару мн. лі́тары
Творны кім? чым?	лі́тарай, лі́тараю мн. лі́тарамі
Месны у кім? у чым?	лі́тары мн. лі́тарах
Клічная форма	— мн. —

88.5 % слоў у беларускай мове маюць літару А.

* калі спецпошук падлічвае правільна

Сямёрка лічыцца шчаслівай.
У слове каханне 7 літар.

Слова літара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік літара — у родным, давальным, творным і месным склоне

літара

Навігатар

Мемчыкі