аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова літаратуразнаўца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
літаратуразна́ўца мн. літаратуразна́ўцы |
| Родны каго? чаго? |
літаратуразна́ўцы мн. літаратуразна́ўцаў |
| Давальны каму? чаму? |
літаратуразна́ўцу мн. літаратуразна́ўцам |
| Вінавальны каго? што? |
літаратуразна́ўцу мн. літаратуразна́ўцаў |
| Творны кім? чым? |
літаратуразна́ўцам мн. літаратуразна́ўцамі |
| Месны у кім? у чым? |
літаратуразна́ўцу мн. літаратуразна́ўцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
litaraturaznaŭca — беларуская лацінка
Слова літаратуразнаўца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік літаратуразнаўца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове літаратурацэнтрызм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› літаратураве́д (13)
(12) заканазна́ўца ‹
› літаратуразна́вец (16)
(10) кіназна́ўца ‹
› літаратуразна́ўства (18)
(12) таваразна́ўца ‹
› літаратуразна́ўча (16)
(8) вызна́ўца ‹
› літаратуразна́ўчы (16)
(10) краязна́ўца ‹
› літаратурацэнтрызм (18)
(11) землязна́ўца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.